Πολιτική διατροφή
Οταν ρώτησαν πριν από χρόνια, τον κ. Γιώργο Ανωμερίτη, τότε υπουργό Γεωργίας μεσούσης της κρίσης των τρελών αγελάδων, αν θα έπινε γάλα απάντησε, χαριτολογώντας «και βέβαια αν και εγώ προτιμώ το κρασί». Προχθές ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Χρήστος Φώλιας περισσότερο «γενναίος» δήλωσε ότι είναι έτοιμος να καταναλώσει πολύ ηλιέλαιο… Ανάμεσα στα δύο στιγμιότυπα έχουν μεσολαβήσει περισσότερα από οκτώ χρόνια και όμως η αντιμετώπιση από όλους είναι η ίδια. Δηλώσεις αρμοδίων χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, υστερία, ανακρίβειες, κινήσεις πανικού, τελικά πλήρες κομφούζιο και βέβαια κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Καταρχάς βέβαια τα δύο γεγονότα δεν έχουν την ίδια βαρύτητα. Η ιστορία των τρελών αγελάδων ταλάνισε την Ευρώπη και ανέδειξε με τον περισσότερο δραματικό τρόπο -εφόσον υπήρχαν και υπάρχουν ανθρώπινα θύματα τον παραλογισμό της εντατικής παραγωγής τροφίμων που έχει στόχο τη συμπίεση του κόστους παραγωγής με κάθε τρόπο και την εκτίμηση του κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία με βάση στατιστικές. «Πόσοι θα πεθάνουν τα επόμενα χρόνια από τις τρελές αγελάδες; Εκατό; Μα τόσοι σκοτώνονται στους δρόμους σε κάθε έξοδο».
Το ηλιέλαιο που περιέχει ορυκτέλαιο, δεν είναι «ο νέος διατροφικός εφιάλτης». Η κατανάλωσή του δεν θα έχει άμεσες επιπτώσεις. Το σημαντικότερο βέβαια είναι οι συνέπειες για την υγεία μας από τη σωρευτική δράση της κατανάλωσης ουσιών που κανονικά δεν θα έπρεπε να περιλαμβάνονται στη διατροφή μας. Δεν έγινε τίποτα αν κάποιος καταναλώσει σήμερα ηλιέλαιο με ολίγη από ορυκτέλαιο… Τι θα γίνει όμως αν αύριο καταναλώσει και μερικά λαχανικά με υπολείμματα φυτοφαρμάκων -και αυτά μέσα στα όρια- και μεθαύριο ψάρι με βαρέα μέταλλα και την επόμενη γάλα με λίγη διοξίνη, πάντα μέσα στα όρια; Αυτό κανείς δεν το έχει μετρήσει, δεν το έχει διατυπώσει με νούμερα και στατιστικές, για να το αντιμετωπίσουν ως δεδομένο οι αρμόδιοι και να λάβουν μέτρα. Μόνο μια αύξηση των καρκίνων αιωρείται αλλά όσο δεν τεκμαίρεται…
Το ηλιέλαιο που περιέχει ορυκτέλαιο είναι το σύμπτωμα μιας πολύ σοβαρής ασθένειας που με την πάροδο του χρόνου όχι μόνο δεν θεραπεύεται αλλά μάλλον εξελίσσεται σε χρόνια. Πρόκειται για την αδυναμία του συστήματος ελέγχων των τροφίμων και προστασίας της υγείας των πολιτών στη χώρα μας. Στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης χρειάστηκαν λιγότερο από δύο εικοσιτετράωρα για να συγκεντρώσουν και να αποσύρουν όλες τις ύποπτες ποσότητες. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, δύο εβδομάδες μετά ακόμα δεν γνωρίζουμε τις συνολικές ποσότητες που έχουν εισαχθεί πολύ περισσότερο βέβαια ποιος τις παρέλαβε και πού αυτές έχουν καταλήξει. Δεν γνωρίζουμε ακόμα πια προϊόντα περιέχουν ηλιέλαιο σε ποσοστό άνω του 10% οπότε και πρέπει να αποσυρθούν. Αν το πρόβλημα ήταν σοβαρότερο, αν υπήρχε άμεσα μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία τι θα γινόταν;kathimerini
