Οι υψηλότερες δαπάνες σε όλον τον κόσμο αφορούν τις προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις και την υπερκατανάλωση φαρμάκων για τη θεραπεία καρδιοπαθειών και καρκίνων.
Αναμφισβήτητα, όμως, αυτή η «υπερδιάγνωση» και η «υπερθεραπεία» δεν βλάπτουν μόνο την οικονομία μιας χώρας, βλάπτουν αυτούς τους ίδιους τους ασθενείς από τις παρενέργειες είτε των διαγνωστικών εξετάσεων, όπως π.χ. η ακτινοβολία, είτε των φαρμάκων, πολλές από τις οποίες είναι θανατηφόρες αφού προκαλούν αιμορραγίες, θρομβώσεις ή θανατηφόρες αρρυθμίες.
Να δούμε τι συμβαίνει στη χώρα μας; Ο Ελληνας, σχεδόν μοιρολατρικά θα έλεγε κανείς, υποβάλλεται πιο συχνά και σε πολύ περισσότερες διαγνωστικές εξετάσεις ή θεραπείες από όσες χρειάζεται συγκριτικά με τους άλλους ευρωπαίους πολίτες. Πόσες φορές δεν έχει καταγγελθεί ότι ο Ελληνας καταναλώνει τριπλάσια αντιβιοτικά από ό,τι ο αντίστοιχος Ευρωπαίος;
Η Πολιτεία – εάν δεν υπήρχε η τρόικα να επιβάλει περιορισμό των δαπανών στην Υγεία – τίποτα δεν θα είχε πράξει. Και έτσι όλοι είναι ευχαριστημένοι: γιατροί, διαγνωστικά κέντρα, φαρμακευτικές εταιρείες και φαρμακοποιοί. Ομως για τον άρρωστο που υφίσταται τις παρενέργειες της υπερκατανάλωσης κανένας δεν αντιδρά ουσιαστικά.
Στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση, το υπουργείο Υγείας επιβάλλει συνεχώς περικοπές στις παροχές, γιατί δεν μπορεί πλέον να αντεπεξέλθει στις δαπάνες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αντιδρούν – και δικαίως – εκείνοι οι οποίοι πληρώνουν την υπερκατανάλωση, δηλαδή τα διαγνωστικά κέντρα, οι ιδιωτικές κλινικές και τα φαρμακεία, από την επιστροφή χρημάτων που εισέπραξαν, με τα λεγόμενα rebates και claw-backs.
Ετσι, αντί η Πολιτεία να διασφαλίσει με τη σωστή ιατρική παιδεία τη λελογισμένη ζήτηση εξετάσεων και φαρμάκων αφήνει τον γιατρό στο έλεος της πλύσης εγκεφάλου που υφίσταται από τις χιλιάδες των ιατρικών συνεδρίων που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ελλάδα γίνονται περισσότερα συνέδρια από όσα κάνουν όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες μαζί. Μάλιστα οι ίδιοι οι υπουργοί Υγείας – άκουσον, άκουσον – καλούνται και κάνουν έναρξη των εργασιών αυτών των συνεδρίων… ευλογώντας με αυτόν τον τρόπο την πλύση εγκεφάλου των γιατρών, οι οποίοι άθελά τους γίνονται στη συνέχεια όργανα του καταναλωτικού συστήματος.
Αραγε γνωρίζει το υπουργείο Υγείας πόσα stents εμφυτεύονται κάθε χρόνο στις καρδιές των Ελλήνων; Πόσα από αυτά θρομβώνονται και πόσοι άνθρωποι έχουν χαθεί; Σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα ανακοινώνονται κάθε χρόνο νούμερα και στοιχεία. Στην Ελλάδα, απόλυτο σκότος. Χιλιάδες αληθινές ή ψεύτικες επιστημονικές εργασίες ανακοινώνονται κάθε χρόνο, όμως καμία για τις επιπλοκές των stents.
Οι ιατρικές κατευθυντήριες οδηγίες γράφουν ότι στο έμφραγμα ο γιατρός οφείλει να ανοίξει τη θρομβωμένη αρτηρία και να εμφυτεύσει σε αυτήν και μόνο stent, όχι να εμφυτεύσει παράλληλα stents σε άλλες αρτηρίες, έστω και αν υπάρχουν οριακές στενώσεις. Κι αυτό γιατί απλούστατα η εμφύτευση του stent δεν προλαμβάνει και δεν προστατεύει από ένα νέο έμφραγμα. Δεν αποτελεί μέθοδο πρόληψης. Το stent αποτελεί μέθοδο θεραπείας.
Αραγε διανοήθηκε ποτέ το υπουργείο Υγείας δειγματοληπτικά να ελέγξει εάν εφαρμόζονται οι κατευθυντήριες οδηγίες και να τιμωρήσει αυστηρά τους παραβάτες; Αμφίβολο, αφού δεν υπάρχουν, έστω για το τυπικό του θέματος, ούτε επιτροπές ελέγχου.
Αντίθετα υπάρχει σιγή. Ενα είδος ομερτά μεταξύ όλων εκείνων που επί χρόνια παρανομούν και πλουτίζουν από αυτήν την κατάσταση.
Το υπουργείο Υγείας, όχι μόνο στον χώρο της καρδιολογίας αλλά σε όλον τον ιατρικό χώρο, πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε, αντί να καταφεύγει στους πάσης φύσεως οικονομικούς περιορισμούς, να εφαρμόσει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει ότι ο έλληνας ασθενής θα περιορίζεται στις αναγκαίες διαγνωστικές εξετάσεις και στις απαραίτητες θεραπείες για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει, προς όφελος του ίδιου του ασθενούς αλλά και προς όφελος της οικονομίας της χώρας.
Ο Δημήτρης Κρεμαστινός είναι καθηγητής Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, βουλευτής του ΠαΣοΚ και πρώην υπουργός Υγείας
Πηγή: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
